Overraskelsesbesøk

Som ein del av "bursdagsopplegget" inviterte eg Marianne på overraskelsesbesøk i helga. Det vil seie at det var overraskande for Steffen, men ikkje for meg. På fredag sa eg til Steffen at han skulle få ein overraskelse på laurdag, ca klokka 15. Heile laurdag formiddag følte eg at eg var med i "20 spørsmål" (bortsett frå at det var mange fleire spørsmål da...). "Må vi spise før vi går?, og "Tar det lang tid?" er døme på kva eg måtte svare på. Eg forklarte at det var noko eg hadde bestilt som skulle hentast, og at det i seg sjølv tok toppen ein halvtime. Når det så viste seg at Liverpool spelte fotballkamp i det aktuelle tidsrommet sa eg at han godt kunne bli heime, og at eg kunne gå åleine. Forvirringa var total, og spørsmål som "Er det større en en fyrstikkeske?", "Er det mindre enn en sykkelveske?" og "Klarer du å bære det hit selv?" gjorde det heile svært komisk for meg - og frustrerende for han. Han trua faktisk med boikott! Heldigvis gjekk irritasjonen over når han såg Marianne på busstasjonen, og resten av helga vart hyggeleg. Marianne fekk vere med å innvie den nye dvd-spelaren, og det var i det heile tatt svært koseleg med besøk. Velkommen skal du vere seinare også - overraskande eller ikkje!