Eg er ikkje jomfru lenger

Etter drøye eitt og eit halvt års ekteskap vart vi for litt sidan einige om at det var på tide å miste jomfrudommen. Eg må innrømme at eg hadde begrensa erfaring og kunnskap på området. Temaet vart unngått under oppveksten, fordi pappa hadde gjort seg nokre dårlege erfaringar. Dette sette sitt preg på meg i lang tid, og eg valde å avstå. Mannen min har til tider gremma seg litt over valget mitt, for det gjekk jo utover han også. Han hadde heller ikkje noko særleg erfaring frå tidlegare, men for nokre veker sidan sprakk han. Utan å ta det opp med meg på førehand nytta han høvet ein dag eg hadde kveldsvakt; han kjøpte seg erfaring. Han var iallfall så ærleg at han fortalte det til meg samme kveld, og han la heller ikkje skjul på at det hadde gjeve meirsmak. Forsiktig ymta han frampå om at han trudde eg absolutt ville komme til å like det eg også. Gradvis la han så meir press på meg i forhold til at vi burde prøve sjølv, og eg lot meg gradvis overtale. Eg søkte etter informasjon på nettet, og på fredag følte eg meg klar. Eg presenterte for mannen min at eg tenkte søndag var ein passande dag å prøve på, og han var veldig einig. Eg gjorde dei nødvendige innkjøpa og førebuingane, og i dag var altså dagen komen. I ettertid er vi einige om at dette var ein suksess som må gjentakast, men som også har rom for forbetringar. Men jomfrudommen er uansett tapt, og eg kan no bekrefte at baccalao er godt ;)









Oppskrifta fann eg på denne nettsida. Ei fyldig utgreiing om korleis eg gjekk fram, samt synspunkt på oppskrifta kan du finne på oppskriftsbloggen min.