Rykta går...

...om at det norske folk ikkje kan julesangar lenger! Eg vonar det ikkje gjeld meg! I helga skal Aurum ha konsert, og då skal vi synge opp til fleire, mellom anna denne vakre tyske visa. På norsk.

Det hev ei rose sprunge
ut av ei rot so grann,
som fedrene hev sunge
av Jesse rot ho rann.
Og var ein blome blid
midt i den kalde vinter
ved myrke midnatts tid.

Um denne rosa eine er
sagt Jesajas ord,
Maria møy den reine
bar rosa til vår jord.
Og Herrens miskunns makt
det store under gjorde
som var i spådom sagt.

Guds rose ljuvleg angar
og skin i jordlivsnatt.
Når hennar ljos oss fangar,
ho vert vår beste skatt.
Me syng i englelag:
No er det fødd ein frelsar,
og natti vart til dag.

Og eg har forresten fått to knappar i adventskalenderen min i dag. Svarte sådanne. Kanskje det blir auge på julegrisen? Eller noko heilt anna. Vi får sjå, vi får sjå :)